Printervriendelijke versieVerstuur naar een vriend

In deze echtscheiding wordt de onherstelbare ontwrichting van het huwelijk bewezen door feiten in plaats van door een feitelijke scheiding.

De feiten kunnen bewezen worden met alle middelen van recht, waaronder een betrapping overspel,geschriften of getuigen die wijzen op grove beledigingen.

Deze echtscheidingsprocedure voorziet niet in een bezinningstermijn.

De echtscheiding kan onmiddellijk worden uitgesproken op de inleidende zitting, die in raadkamer wordt gehouden, voor zover op die eerste zitting reeds het bewijs kan geleverd worden van de onherstelbare ontwrichting.

Behoudens uitzonderlijke omstandigheden is alleen de persoonlijke verschijning van de verzoekende partij vereist (art. 1255 § 6 Ger. W. nieuw).

De echtscheidingsvordering wordt ingeleid bij dagvaarding.
 

Het huwelijk is onherstelbaar ontwricht wanneer de voortzetting van het samenleven tussen de echtgenoten en de hervatting ervan redelijkerwijs onmogelijk is geworden ingevolge die ontwrichting.

De onherstelbare ontwrichting kan vooreerst worden vastgesteld door de rechter zelf,

• het weze op basis van de stukken die door de partijen worden voorgelegd, waar beide partijen de onherstelbare ontwrichting kunnen bewijzen met alle middelen van recht (bijvoorbeeld een vaststelling overspel, en getuigenverhoor, foto's, verklaringen, bandopnames...en waarbij de rechter beoordeelt deze bewijsstukken op basis van zijn innerlijke overtuiging;

• het weze het wijze en wanneer de rechter Op de terechtzitting de beide partijen ontmoet en uit hun verklaringen dat de conclusie komt dat door het huwelijk onherstelbaar is ontwricht. Dit kan bijvoorbeeld blijken uit de houding van de partijen ten opzichte van elkaar, de verklaringen die zijn voor de rechter afleggen en de wederzijdse verwijten die ze mekaar maken, dan wel de ruzies die zich manifesteren op de terechtzitting.

Wanneer de rechter de onherstelbare ontwrichting zelf vaststelt, is er geen voorafgaande feitelijke scheiding vereist.

procedure

daar waren een echtscheiding principieel bij verzoekschrift op tegenspraak kan worden ingeleid, wordt de procedure op grond van artikel 229 paragraaf 1 van het Burgerlijk Wetboek ingeleid bij dagvaarding of bij vrijwillige verschijning.

de dagvaarding of de akte van vrijwillige verschijning vermeldt:

Artikel 1254 - § 1 Gerechtelijk Wetboek: Tenzij ze is gegrond op artikel 229, § 1, van het Burgerlijk Wetboek, kan de vordering wegens onherstelbare ontwrichting worden ingesteld bij verzoekschrift zoals bepaald in de artikelen 1034bis en volgende. Naast de gewoonlijke vermeldingen waaronder de identiteit van de betrokken partijen bevat de gedinginleidende akte in voorkomend geval de vermelding van de identiteit van de minderjarige ongehuwde en niet ontvoogde kinderen waarvan beide echtgenoten de ouders zijn, van de kinderen die zij hebben geadopteerd, van de kinderen van een van hen die de andere heeft geadopteerd, van elk kind van elk van de echtgenoten waarvan de afstamming is vastgesteld, evenals van elk kind dat ze samen opvoeden.
De gedinginleidende akte bevat, in voorkomend geval, een gedetailleerde beschrijving van de feiten en, in de mate van het mogelijke, alle verzoeken met betrekking tot de gevolgen van de echtscheiding, onverminderd § 5. De gedinginleidende akte kan ook de eventuele vorderingen bevatten inzake de voorlopige maatregelen met betrekking tot de persoon, het levensonderhoud en de goederen, van zowel de partijen als de minderjarige ongehuwde en niet ontvoogde kinderen waarvan beide echtgenoten de ouders zijn, de kinderen die zij hebben geadopteerd en de kinderen van een van hen die de andere heeft geadopteerd. Als de eiser wenst dat die vorderingen onmiddellijk in kort geding worden ingeleid, dan wordt de vordering bij gerechtsdeurwaardersexploot ingeleid met dagvaarding om te verschijnen voor de voorzitter, zitting houdend in kort geding, zoals bepaald in artikel 1280, en voor de rechtbank.
Bij de gedinginleidende akte dienen voor ieder van de echtgenoten en de eventuele kinderen, hiervoor opgesomd, door de verzoekende partij te worden toegevoegd:
1º een bewijs van identiteit, van nationaliteit en van de inschrijving in het bevolkings-, vreemdelingenof wachtregister;
2º de akten van geboorte van de hierboven vermelde kinderen;
3º een voor eensluidend verklaard afschrift van de laatste huwelijksakte en van de laatste huwelijksovereenkomst;
4º indien deze verschilt met de verblijfplaats die in het Rijksregister is vermeld, het bewijs van de huidige verblijfplaats of, in voorkomend geval, een bewijs van de gewone verblijfplaats in België sinds meer dan drie maanden.
Indien de voorgelegde documenten in een vreemde taal zijn opgemaakt, kan de griffie om een voor eensluidend verklaarde vertaling ervan verzoeken.
§ 2. De betrokkenen worden ervan vrijgesteld de diverse in § 1 vermelde bewijzen van identiteit, van nationaliteit en van inschrijving in het bevolkings- of vreemdelingenregister over te leggen, voor zover de respectieve betrokkenen op de datum van de gedinginleidende akte zijn opgenomen in het Rijksregister van de natuurlijke personen, opgericht bij de wet van 8 augustus 1983 tot regeling van een Rijksregister van de natuurlijke personen. De in dit register opgenomen gegevens gelden tot bewijs van het tegendeel. De griffier van de rechtbank controleert in dat geval de identiteitsgegevens aan de hand van het Rijksregister en voegt een uittreksel uit het Rijksregister bij het dossier.
Er geldt tevens vrijstelling van het overleggen van:
1º de in § 1 vermelde geboorteakten voor zover de betrokken kinderen in België geboren zijn;
2º de huwelijksakte, indien het huwelijk in België plaatsvond.
In beide gevallen vraagt de griffie van de rechtbank zelf afschrift van de akte op bij de houder van het register. Hetzelfde geldt wanneer de akte in België is overgeschreven en de griffie de plaats van de overschrijving ervan kent.
§ 3. De bepalingen van § 2 zijn niet van toepassing op een vordering in kort geding. Ze zijn evenmin van toepassing op personen die zijn ingeschreven in het wachtregister.
§ 4. Als de vermeldingen van de akte van rechtsingang onvolledig zijn of indien de griffie bepaalde informatie niet tijdig kon verkrijgen voor de inleidende zitting, nodigt de rechter de meest gerede partij uit de nodige inlichtingen te verstrekken of het dossier van de procedure te vervolledigen. Elke partij Elke partij kan ook zelf het initiatief nemen om het dossier samen te stellen.
§ 5. Tot aan de sluiting van de debatten kunnen de partijen of een van de partijen de zaak of het voorwerp van de vordering uitbreiden of wijzigen, tegenvorderingen of aanvullende vorderingen inleiden, en dit aan de hand van op tegenspraak genomen conclusies of door conclusies die aan de andere echtgenoot worden meegedeeld bij gerechtsdeurwaardersexploot of bij een ter post aangetekende brief met ontvangstbewijs.
 

overgangsrecht:

De periode van feitelijke scheiding die voorafgaat aan de inwerkingtreding van de nieuwe echtscheidingswet (01-09-07) kan mee in aanmerking worden genomen voor de bepaling van de duur van de feitelijke scheiding waarmee de nieuwe wet rekening houdt (artikel 42 van de wet van 27 april 2007)

Rechtspraak:

• Burgerlijke Rechtbank te Oudenaarde, 7e bis Kamer – 23 december 2008, RW 2008-2009, 1741.

Rechter: de h. Vanommeslaghe

Advocaten: mrs. Elfri De Neve en Wasserman

Een overspelige relatie en a fortiori een overspelige SM relatie is een zware tekortkoming om op grond hiervan en hiervan alleen de echtscheiding onmiddellijk uit te spreken wegens onherstelbare ontwrichting.

Evenzeer kan tot onherstelbare ontwrichting worden besloten wanneer een echtgenote een overspelige SM-relatie van de echtgenoot niet meer wenst te gedogen; zij kan er niet toe worden verplicht sadomasochisme als norm te blijven aanvaarden.

Van H. t/ G.

Eiseres vordert de echtscheiding op grond van art. 229, § 1, B.W. Daarvoor worden vier grieven aangevoerd.

Uit het huwelijk is één kind geboren dat nog minderjarig is, namelijk O., geboren te Gent op (...). Omtrent zijn situatie zijn maatregelen in kort geding gevraagd.

Eiseres vraagt tevens de vereffening-verdeling.

Zij vraagt ook voorbehoud voor een eventuele uitkering na echtscheiding, voor wanneer de omstandigheden zouden wijzigen.

Verweerder vraagt de afwijzing van de vordering, omdat er volgens hem ernstige betwisting bestaat over de onherstelbare ontwrichting van het huwelijk.

...

Eiseres kan de echtscheiding vorderen wanneer zij het bewijs levert van een onherstelbare ontwrichting van het huwelijk.

Eiseres voert aan dat verweerder een overspelige verhouding heeft met een andere vrouw, namelijk een zekere «Do» met wie hij een meester-slavin-relatie zou hebben.

Voorts is hij doordrongen van SM en zet hij eiseres onder zware druk om ook zijn slavin te worden.

Hij zou ook agressief zijn en op tafel of ander meubilair slaan.

Tot slot zou hij geen inbreng hebben in het huishouden en financieel niets bijdragen.

De rechtbank meent dat uit het debat ter zitting en uit de overgelegde stukken ten overvloede blijkt dat de situatie tussen partijen zwaar verziekt is en het huwelijk manifest onherstelbaar is ontwricht.

Niet alleen erkent verweerder in zijn conclusie dat hij met een zekere «Do» een meester-slavin-relatie onderhield. Ook al noemt hij dit geen relatie in de «katholieke- klassieke» zin van het woord (wat dit ook moge betekenen), maar een rollenspel (idem), dan nog is duidelijk dat van eiseres niet verwacht kan worden dat zij blijvend in een dergelijke situatie zou meestappen. Ook al kan het zo zijn dat partijen er een zeer libertijnse levensstijl op nahielden, wat ook mag blijken uit de voorgelegde foto‘s, dan betekent dit nog niet dat eiseres verplicht kan worden dit als norm te blijven aanvaarden.

De redenering van verweerder komt er feitelijk op neer dat wie zich «bekeert», in feite de «norm» schendt en dus ook afwijkend gedrag vertoont.

Verweerder voert ook aan dat eiseres sedert enige tijd een seksuele relatie heeft met een zekere heer B. Eiseres nuanceert deze bewering, maar erkende ter zitting toch ook dat deze man soms bij haar blijft slapen.

Op zichzelf volstaat dit gegeven al om van een onherstelbare ontwrichting van het huwelijk te kunnen spreken.

Daar een huwelijk ook huwelijkstrouw impliceert, is de schending van deze trouw een dermate zware tekortkoming dat van een onherstelbare ontwrichting kan worden gesproken.

Tot slot wenst de rechtbank op te merken dat de betwisting tussen partijen zich voor een groot deel nog situeert in het stadium van foutief en schuldig gedrag, terwijl de nieuwe echtscheidingswet niet als criterium heeft de fout te bewijzen om de echtscheiding uit te spreken, maar om na te gaan of het huwelijk op een onherstelbare wijze is ontwricht, wat te dezen zonder twijfel het geval is.

Deze feiten zijn dus volgens de rechtbank dermate zwaarwichtig dat het samenleven tussen de echtgenoten en de hervatting ervan onmogelijk is geworden. De echtscheiding kan dan ook onmiddellijk worden uitgesproken.

Tevens kan de vereffening-verdeling worden bevolen.

In zoverre er een voorbehoud werd gevraagd voor een uitkering na echtscheiding, meent de rechtbank dat dit overbodig is, daar uit niets blijkt dat eiseres thans in de voorwaarden is om een uitkering te kunnen vorderen, dit ook niet doet en het geen zin heeft om thans de mogelijkheden te beoordelen of een eventuele latere vordering voor dergelijke uitkering kan slagen.

De kosten

Bij een echtscheiding op grond van art. 229, § 1, B.W. worden de kosten in principe tussen de partijen gedeeld, behoudens andersluidende overeenkomst tussen partijen. De rechter kan echter anders oordelen, rekening houdend met alle omstandigheden van de zaak. De rechtbank ziet in dit geval geen redenen om af te wijken van het principe.

zie ook sadomasochisme