Printervriendelijke versieVerstuur naar een vriend

wettelijke bron:

Decreet houdende Bescherming van het Archeologisch Patrimonium van 30 juni 1993 (B.S. 15.09.1993),
gewijzigd bij decreet van 18 mei 1999 (B.S. 08.06.1999) en 28 februari 2003 (B.S. 24.03.2003)

Meldingsplicht van vondsten:

archeologische vondsten moeten worden gemeld

- ofwel bij de cel archeologie van de Afdeling Monumenten en Landschappen.
Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap
Afdeling Monumenten en Landschappen / Cel archeologie
Phoenixgebouw 8e verdiep
Koning Albert II-laan 19 bus 3
1210 Brussel

- ofwel bij de Centrale Archeologisch Inventaris te melden.

Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed
Centrale Archeologische Inventaris
Phoenixgebouw 1e verdiep
Koning Albert II-laan 19 bus 5

Digitaal melden kan via www.monument.vlaanderen.be/cai/nl/index.html

Wie is eigenaar van een vondst?

De eigenaar van de grond is ook steeds de eigenaar van wat er in de grond gevonden wordt.
Alleen de loutere toevalsvondst door een derde geeft aan deze het eigendomsrecht op de helft (van de waarde) van de “schat”.
De eigendom van de grond bevat in zich de eigendom van hetgeen op en onder de grond is (Burgerlijk Wetboek, artikel 552, eerste lid).

De eigendom van een schat behoort aan wie hem in zijn eigen erf vindt; wordt de schat in een ander erf gevonden dan behoort hij voor de ene helft toe aan de vinder en voor de andere helft aan de eigenaar van het erf (Burgerlijk Wetboek, artikel 716,eerste lid).

De overheid kan geen oudheidkundige vondsten vorderen van de vinders en/of eigenaars. De vinder is enkel verplicht om de vondst te melden maar blijft steeds de eigenaar van de gemelde vondst.

Maar een eigenaar mag niet op eigen initiatief een onderzoek doen rond een archeologische vondst die op zijn eigendom is gedaan. Hij moet hiervoor beschikken over de vereiste kwalificaties en competenties zoals voorgeschreven in het archeologiedecreet en hij dient te beschikken
over een vergunning voor een opgraving.

Een vruchtgebruiker kan geen recht doen gelden op een schatvondst. (Burgerlijk Wetboek, art. 598).

Wie gericht en doelbewust op zoek is op andermans grond kan ook nooit de vinder zijn van schatvondst en heeft dan ook geen recht op de helft van de waarde van de schat. Bij gericht en doelbewust zoeken kan het ‘toeval’ immers niet meer ingeroepen worden wanneer men een vondst zou doen. Deze regel geldt voor personen die bv. met een metaaldetector speuren op andermans grond, maar deze regel geldt bijvoorbeeld ook voor archeologen omdat zij  beroepsmatig en gericht handelen en niet bij toeval een vondst vinden. Hun vondsten kunnen zij dus niet opeisen.

In de praktijk zullen  ze met de eigenaar van de grond een overeenkomst afsluiten waarin hun rechten op een deel van de vondst of een vindersloon worden bepaald.


tekst hier