Printervriendelijke versieVerstuur naar een vriend

uittreksel uit het wetboek vast strafvordering:

Art. 153. De behandeling van iedere zaak is openbaar, op straffe van nietigheid.
Zij geschiedt in de volgende orde :
De processen-verbaal, zo die er zijn, worden door de griffier voorgelezen;
De getuigen, indien het openbaar ministerie of de burgerlijke partij er heeft opgeroepen, worden gehoord zo daartoe grond bestaat; de burgerlijke partij neemt haar conclusie;
De gedaagde draagt (of zijn advocaat) zijn verdediging voor en doet zijn getuigen horen, indien hij er heeft meegebracht of doen dagvaarden en indien hij overeenkomstig het volgende artikel gerechtigd is om die voor te brengen; <W 2003-02-12/35, art. 6, 021; Inwerkingtreding : 07-04-2003>
Het openbaar ministerie vat de zaak samen en neemt zijn conclusie; de gedaagde partij (of haar advocaat) kan haar opmerkingen voordragen.

Merk dus op dat getuigen slechts worden opgeroepen voor zover daartoe grond bestaat. Een en ander impliceert niet dat een verdachte alle getuigen die hij wenst op te roepen zomaar kan oproepen. (EHRM 8 juni 1976, Engel t/ Nederland, A-22, § 41; EHRM 22 april 1992, Vidal t/ België, A-235, § 33). De vonnisrechter beslist of er grond bestaat om gevolg te geven aan de vraag tot oproeping van de getuigen. Wanneer de rechter weigert getuigen à décharge op te roepen dient de rechter dit te motiveren (EHRM 22 april 1992, Vidal t/ België, A-235-B, § 34; zie: P. Van Dijk e.a., Theory and Practice of the European Convention on Human Rights, Antwerpen, Intersentia, 2006, 648-649). 

De afweging of er getuigen (welke en hoeveel) worden opgeroepen is een evenwichtsoefening voor de rechter rond het beginsel van de equality of arms (Cass. 23 december 1998, RW 1998-99, 1314).

De verdediging kan haar verdediging organiseren en getuigen oproepen. De rechter die de leiding heeft over het geding zal beslissien of hij ze zal joren. ook het openbaar ministerie kan de getuigen à décharge oproepen.