-A +A

speekseltest

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend

Geen gezever... Alhoewel?

De speekseltest zou kunnen doorgaan als de beste belgenmop van 2010. Met een beetje mondwater zouden de sporen gewist kunnen worden, terwijl de speekseltest op heel wat andere zaken reageert dan drugs. Men moet geen groot chemicus te zijn om te begrijpen dat door de complexiteit van de samenstelling van drugsdit soort testen wellicht meer hilariteit dan efficiëntie zou opwekken... En wie stoned na gebruik van mondwater getetst wordt met de speekseltest, moet men hoe dan ook laten gaan. Inmiddels worden zo goed als geen druggebruikers in het verkeer hiermee bij de lurven genomen. Wel een aantal sukkels wiens speeksel om één of andere verklaarbare of onverkaarbare reden hierop reageert en dit slechts met veel moeite en tijdverlies kunnen aantonen. Stof tot inspiratie voor de Benidorm Bastards of Geert Hoste.

Uittreksel uit de wet betreffende de politie over het wegverkeer

Art. 61bis

§ 1 De in artikel 59, § 1 bedoelde overheidspersonen kunnen de test bepaald in § 2 voor het detecteren van stoffen die de rijvaardigheid beïnvloeden, bedoeld in artikel 37bis, § 1, 1°, opleggen:
1°aan de vermoedelijke dader van een verkeersongeval of aan ieder die het mede heeft kunnen veroorzaken, zelfs indien hij het slachtoffer ervan is. In dit geval kan er onmiddellijk worden overgegaan tot de speekseltest bedoeld in § 2, 2°, zonder de checklist bedoeld in § 2, 1° te overlopen;
2°aan ieder die op een openbare plaats een voertuig of een rijdier bestuurt of een bestuurder begeleidt met het oog op scholing;
3°aan ieder die op het punt staat om op een openbare plaats een voertuig of een rijdier te besturen of op het punt staat een bestuurder te begeleiden met het oog op scholing.

§ 2 De test bedoeld in § 1 van dit artikel bestaat uit:
1°eerst het vaststellen van indicaties van tekenen van recent gebruik van één van de stoffen bedoeld in artikel 37bis, § 1, 1° aan de hand van een gestandaardiseerde checklist, waarvan de nadere toepassingsregels en het model door de Koning worden bepaald;
2°vervolgens, indien de gestandaardiseerde checklist bedoeld in 1°, een indicatie geeft van tekenen van recent gebruik van een van de stoffen bedoeld in artikel 37bis, § 1, 1°, het afnemen van een speekseltest.

Onder de hieronder vermelde gehaltes wordt het resultaat van de speekseltest niet in aanmerking genomen.
 
Delta-9-tetrahydrocannabinol (THC) 25 ng/ml
Amfetamine 50 ng/ml
Methyleendioxymethylamfetamine (MDMA) 50 ng/ml
Morfine (vrij) of 6-acetylmorfine 10 ng/ml
Cocaïne of Benzoylecgonine 20 ng/ml

§ 3 Het verzamelen van de gegevens die nodig zijn voor het invullen van de gestandaardiseerde checklist en voor het afnemen van de speekseltest moet zich beperken tot wat strikt noodzakelijk is voor de vaststelling van de overtredingen van deze wet, die op een openbare plaats zijn begaan. Deze gegevens mogen slechts worden gebruikt voor gerechtelijke doeleinden in verband met de bestraffing van deze overtredingen.

§ 4 De kosten van de speekseltest zijn ten laste van de onderzochte persoon indien de overtreding bepaald in artikel 37bis, § 1, 1° door middel van een speekselanalyse of bloedanalyse bewezen is.]2

Wetshistoriek
Ingevoegd bij art. 9 W. 16 maart 1999 (B.S., 30 maart 1999).
Vervangen bij art. 5 Wet 31 juli 2009 (BS 15 september 2009 (ed. 2), err. BS 18 februari 2010 (ed. 2)), met ingang van 1 oktober 2010 (art. 11).
Uitvoeringsbesluiten
–Koninklijk besluit van 17 september 2010 betreffende het model en de toepassingsregels van de gestandaardiseerde checklist tot vaststelling van indicaties van tekenen van recent druggebruik in het verkeer (BS 27 september 2010)

Koninklijk besluit van 17 september 2010 betreffende het model en de toepassingsregels van de gestandaardiseerde checklist tot vaststelling van indicaties van tekenen van recent druggebruik in het verkeer (BS 27 september 2010)
Gelet op de wet betreffende de politie over het wegverkeer, gecoördineerd op 16 maart 1968, artikel 61bis, § 2, 1°, vervangen bij de wet van 31 juli 2009;
Gelet op de betrokkenheid van de Gewestregeringen;
Gelet op advies 48.257/4 van de Raad van State, gegeven op 14 juni 2010, met toepassing van artikel 84, § 1, eerste lid, 1°, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973;
(...)

Art. 1 De gestandaardiseerde checklist bedoeld in artikel 61bis, § 2, 1°, van de wet van 16 maart 1968 betreffende de politie over het wegverkeer, voor het vaststellen van indicaties van tekenen van recent gebruik van één van de stoffen bedoeld in artikel 37bis, § 1, 1°, van diezelfde wet, stemt overeen met het model opgenomen in bijlage.

Art. 2 De checklist wordt in zijn totaliteit overlopen en alle tekenen die worden vastgesteld, worden erop aangekruist.
Het aankruisen op de checklist van ten minste drie tekenen verdeeld over ten minste twee verschillende rubrieken wordt beschouwd als een indicatie van tekenen van recent gebruik van één van de stoffen bedoeld in artikel 37bis, § 1, 1°, van de wet van 16 maart 1968 betreffende de politie over het wegverkeer.

Art. 3 Dit besluit treedt in werking op 1 oktober 2010.

Art. 4 De Minister bevoegd voor Justitie en de Minister bevoegd voor Wegverkeer zijn, ieder wat hem betreft, belast met de uitvoering van dit besluit.

Bijlage [...]
 

Rechtsleer: 

• Speekseltesten m.b.t. controle bestuurder op drugs, Juristenkrant 2010, afl. 207, 2
• GOOSSENS, F., Speekseltesten als middel ter detectie van drugs in het verkeer, TVW 2009, afl. 4, 350-351
• STERKENS, M., Strafbepalingen en veiligheidsmaatregelen Gebruik van alcohol, andere stoffen die de rijvaardigheid beïnvloeden en dronkenschap, Bijdragen in boek - In: X., Bestendig Handboek Verkeer, III.6-1-III.6-65 (95 p.) - juni 2010
• Toelichting op het KB van 17 september 2010 is NJW 229, 658
• C. De Roy, “Kroniek wegverkeersrecht 2010-2013: overzicht van de belangrijkste evoluties in wetgeving en rechtspraak”, RW 2013-14, (1323), p. 1325-1326, nr. 18;
• M. Sterkens, “Spraakwater voor speekselstalen”, Nullum Crimen 2010, (267), p. 268-269, nrs. 3-8.

Rechtspraak: 

Politierechtbank te Brugge, 10e Kamer – 13 januari 2014, RW 2014-2015,117

Openbaar ministerie t/ C.D.

1. De beklaagde werd als bestuurder van een auto op vrijdag 19 april 2013 omstreeks 23 u onderworpen aan een test ter opsporing van het gebruik of de aanwezigheid van stoffen in het organisme die de rijvaardigheid beïnvloeden (art. 37bis, § 1, 1o Wegverkeerswet).

De drugtest bestaat uit een getrapt systeem waarin eerst, aan de hand van een gestandaardiseerde checklist, wordt nagegaan of betrokkene uiterlijke tekenen van gebruik vertoont, waarbij in positief geval vervolgens een speekseltest wordt opgelegd en vervolgens bij positief resultaat een speekselanalyse en ten slotte in bepaalde gevallen een bloedproef, om uiteindelijk tot een meting van de hoeveelheid van de betreffende stoffen te komen.

De verbalisanten kwamen aan de hand van de gestandaardiseerde checklist tot de bevinding dat de beklaagde volgende lichamelijke tekens vertoonde van het gebruik van stoffen die de rijvaardigheid beïnvloeden: glanzende ogen, bloeddoorlopen ogen, droge mond/lippen en vermoeidheid. De beklaagde gaf toe dat hij in de nacht van woensdag op donderdag het laatst cocaïne had gebruikt bij een vriend thuis en dat hij eenmaal à tweemaal per maand gebruikt, zonder regelmaat.

Er werd om 23 u 03 een speekseltest uitgevoerd met het toestel Securetec DrugWipe5*. De speekseltest gaf een positief resultaat voor cocaïne en crack.

Er werd geen speekselanalyse uitgevoerd (was onmogelijk), maar wel een bloedproef om 23 u 20. Het rijbewijs van de beklaagde werd op bevel van het parket onmiddellijk ingetrokken voor een periode van vijftien dagen.

Door het parket werd een onderzoek naar verdovende middelen aangevraagd en daartoe werd de aanstelling van een deskundige gevorderd op 22 april 2013.

Het deskundigenrapport van 28 mei 2013 besluit dat na analyse de teruggevonden hoeveelheid van 123 ng/ml benzoylecgonine groter was dan het gehalte van 20 ng/ml vermeld in de wet van 31 juli 2009, wat wijst op gebruik van cocaïne.

2. De beklaagde betwist niet dat de procedure tot het nagaan van de uiterlijke tekenen die wijzen op druggebruik, aan de hand van de gestandaardiseerde checklist, correct verliep en dat het resultaat van die procedure uiterlijke tekenen van recent druggebruik aantoonde (art. 61bis, § 1 en § 2, 1o Wegverkeerswet).

Hij betwist evenmin dat bijgevolg kon worden overgegaan tot een speekseltest (art. 61bis, § 2, 2o Wegverkeerswet), dat de procedure correct werd nageleefd en dat het resultaat positief was voor cocaïne.

De beklaagde voert aan dat het resultaat van de speekseltest ten onrechte in aanmerking werd genomen om over te gaan tot de volgende stap van de vaststellingen (speekselanalyse-bloedproef), aangezien volgens art. 61bis, § 2, 2o Wegverkeerswet de resultaten van de speekseltest pas in aanmerking worden genomen indien zij de in dat artikel aangegeven grenswaarden (voor cocaïne: 20 ng/ml) overstijgen, terwijl uit geen enkele vaststelling zou blijken dat dit effectief zo was.

De speekseltest gebeurde met de apparatuur Securetec DrugWipe5*, met aankoopdatum 5 december 2011. Het resultaat was positief voor cocaïne en crack.

Daar de speekseltest een positief resultaat gaf, kon dit resultaat in aanmerking worden genomen om tot de volgende stap (in casu bloedproef) over te gaan. Een positieve test geeft zekerheid over het gebruik van drugs door de beklaagde.

Er dient te worden aangenomen dat de vermelding “positief” inhoudt dat het resultaat van de speekseltest boven de in art. 61bis, § 2, 2° Wegverkeerswet vermelde gehaltes valt en het resultaat van de speekseltest wel degelijk in aanmerking dient te worden genomen (Pol. Brugge 9 november 2012, (...), bevestigd in hoger beroep bij vonnis van de Correctionele Rechtbank te Brugge van 26 april 2013; contra: Pol. Brugge 25 november 2013, (...).

De latere bloedanalyse met als resultaat 123 ng/ml, heeft duidelijk aangetoond dat de speekseltest geen vals positieve melding deed en dat de speekseltest een veel hoger gehalte vertoond moet hebben dan het toegelaten maximum (20 ng/ml).

Het recht van verdediging van de beklaagde is geenszins geschonden. De speekseltest op zich kan nooit leiden tot een strafrechtelijke veroordeling. Art. 37bis Wegverkeerswet bestraft alleen de bestuurders wanneer de speekselanalyse of de bloedanalyse de aanwezigheid in het organisme aantoont van stoffen die de rijvaardigheid beïnvloeden, waarvan het gehalte gelijk is aan of hoger dan het gehalte bepaald in art. 62ter, § 1 Wegverkeerswet voor de speekselanalyse en in art. 63, § 2 Wegverkeerswet voor de bloedanalyse.

Het resultaat van de speekseltest heeft slechts een relatief belang en kan op zich nooit leiden tot strafvervolging. Er dient expliciet te worden gewezen op het feit dat de speekseltest slechts een indicatie geeft die wijst op recent gebruik van een van de strafbaar gestelde stoffen en de basis vormt om verder te gaan met de controleprocedure, namelijk het opleggen van de speekselanalyse of de bloedproef. De speekseltest is een kwalitatieve test. De speekseltest duidt aan welke strafbaar gestelde stoffen zich bevinden in het organisme van de persoon van wie de speekseltest wordt afgenomen.

De strafbaar gestelde stoffen worden pas aangeduid wanneer ze de in art. 61bis, § 2, 2o, tweede lid Wegverkeerswet vastgelegde waarden overschrijden. De “positieve” speekseltest is zeker geen bewijs van recent gebruik van een van de strafbaar gestelde stoffen. De bewijsvoering dient in een latere fase van de opsporingsprocedure geleverd te worden door de speekselanalyse of de bloedproef. De speekselanalyse of de bloedproef is het wetenschappelijk sluitstuk van de opsporingsprocedure.

In casu heeft de bloedanalyse op overtuigende wijze aangetoond dat verdachte zijn voertuig bestuurde onder invloed van verdovende middelen.

De feiten waarvoor de beklaagde wordt vervolgd, komen bewezen voor.

Nuttige tips: 

BIJLAGE

 

gestandaardiseerde checklist druggebruik

 

 

 

Gerelateerd
0
Uw beoordeling Geen
Aangemaakt op: vr, 29/10/2010 - 13:31
Laatst aangepast op: di, 30/12/2014 - 20:06

Hebt u nog een vraag?

Hebt u nog een vraag in dit verband, klik dan hier om uw vraag aan ons te stellen, of meteen een afspraak te maken voor een consultatie.

Aanvulling

Heeft u een suggestie, aanvulling of voorstel tot correctie met betrekking tot deze pagina? Gebruik dit adres om het te melden.