Printervriendelijke versieVerstuur naar een vriend

Art. 26. van de RSZ wet stelt:

"De werkgever mag op de werknemer niet de werknemersbijdrage verhalen, waarvan hij de inhoudingen te gepasten tijde zou nagelaten hebben te verrichten.
De werkgever is verplicht het nadeel te herstellen dat de werknemer heeft geleden ingevolge de nalatigheid of de vertraging bij de overdracht van de bijdragen."

Een clausule waarbij de opdrachtnemer de opdrachtgever vrijwaart voor elke schade of vordering die zou resulteren uit een herkwalificatie, lijkt dan ook in strijd met deze bepaling. Het Hof van Cassatie oordeelde dat deze bepaling in de RSZ wet de openbare orde raakt zodat de partijen middels een clausule in het contract hiervan niet kunnen afwijken en een vrijwaringsclausule voor de gevolgen van de herkwalificatie derhalve nietig zou zijn (Cass., 12 september 1988, J.T.T., 1988, 423). Dit werd bevestigd in de lagere rechtspraak van de arbeidsrechbank te Ieper. (Arbrb. Ieper, 5 mei 1995, J.T.T., 1996, 426).

De vraag stelt zich evenwel of een vennootschap als een werknemer kan aanzien worden in de zin van de RSZ wet, waardoor gezaghebbende rechtsleer een afwijkend standpunt inneemt (VAN EECKHOUTTE W ., Gevolgen van een verkeerde kwalificatie op het vlak van sociale zekerheidsbijdragen en –prestaties, T.S.R., 2000, p. 23, nr. 27).

Het opnemen van een dergelijke clausule kan een afschrikkend effect hebben op de opdrachtnemer, die wel eens vaker dreigt met vorderingen tot herkwalificatie, zeker wanneer er conflicten rijzen. Het blijft nuttig om in deze gevallen in het contract uitdrukkelijk te voorzien dat de eventuele nietigheid van een beding van het contract geen gevolgen heeft op de geldigheid van het volledige contract.