Printervriendelijke versieVerstuur naar een vriend

Wanneer een appartementsgebouw geen met de lift toegankelijke ondergrondse ruimten heeft, welke dienen tot het nut van alle mede-eigenaars, waaronder ook de mede-eigenaars van het gelijkvloers (omdat het bijvoorbeeld geen ondergrondse garage is en geen ondergrondse kelder) kan bezwaarlijk worden aanvaard dat de lift en het toebehoren een algemene gemeenschappelijkheid is ten dienste van de eigenaars van het gelijkvloers.

Het nut dat de privatieve delen uit gemeenschappelijke delen en de diensten halen, moet in de objectieve zin worden begrepen. Louter objectief gezien ondervindt de eigenaar van het gelijkvloers niet het minste nut van de lift en het toebehoren daarvan. De lift is te beschouwen als een bijzonder gemeenschappelijk deel dat dienstig is voor alle delen van het appartement waarin geen ondergrondse gemeenschappelijke ruimten bestaan, behalve voor het gelijkvloers.
Aldus kan een bewoner van het gelijkvloers een persoonlijk nadeel ondervinden door een kostenregeling waarbij de lift ook ten laste gelegd wordt van de gebruikers van het gelijkvloers.

Het probleem is natuurlijk dat een dergelijke mede-eigenaar op de algemene vergaderingen in de regel in minderheid is. Precies daarom werd voorzien in de mogelijkheid dat de bewoners van het gelijkvloers zich hiertoe kunnen wenden tot de Vrederechter, weze het wel dat de Vrederechter moeilijk een retroactieve herberekening kan doorvoeren.

Voor een toepassingsgeval zie Vredegerecht Zomergem 12.12.2008 Tijdschrift voor Vrederechters 2011, 310.