Printervriendelijke versieVerstuur naar een vriend

rechtspraak:

Cass. 26 januari 1993, J.T.T. 1993, 260, noot; Cass. 3 februari 2003, J.T.T. 2003, 262.
Cass. 3 mei 1982, J.T.T. 1984, 202, noot. De rechter kan bij ontstentenis van een overeenkomst tussen de partijen niet in hun plaats bepalen wanneer de overeenkomst een einde zal nemen. Voor een kritische benadering van de heersende opvattingen, zie: T. CLAEYS, «Regard critique sur la fixation des délais de préavis», in T. CLAEYS en C. ENGELS (red.), Arbeidsovereenkomstenwet na 30 jaar ... anders bekeken, Brussel, Larcier, 2008, 257-261.
Arbitragehof 8 juli 1993, nr. 56/93, B.S. 27 augustus 1993
GrwH 5 februari 2009, nr. 14/2009, B.S. 20 maart 2009.
Cass. 5 januari 2009, R.W. 2009-10, 152, met conclusie van advocaat-generaal R. MORTIER en noot K. MORTIER.
Cass. 19 januari 1977, J.T.T. 1977, 251; Cass. 9 mei 1994, R.W. 1994-95, 1163, noot W. RAUWS.
Cass. 17 september 1975, T.S.R. 1976, 15, noot;
Cass. 3 februari 1986, J.T.T. 1987, 58;
Cass. 4 februari 1991, R.W. 1990-91, 1407;
Cass. 2 december 2002, J.T.T. 2003, 404.
Cass. 6 november 1989, J.T.T. 1989, 482; Cass. 3 februari 2003, J.T.T. 2003, 274.
Cass. 22 juni 1977, J.T.T. 1978, 6; Cass. 3 februari 1986, J.T.T. 1987, 58; Cass. 23 februari 1987, J.T.T. 1987, 265.
Cass. 19 januari 1977, J.T.T. 1977, 251; Cass. 9 mei 1994, R.W. 1994-95, 1163, noot W. RAUWS.
Cass. 7 mei 2001, J.T.T. 2001, 410;
Cass. 9 november 2009, S. 08.0106.F, met conclusie van procureur-generaal J.-F. LECLERCQ.
Cass. 19 februari 1975, Pas. 1975, 622;
Cass. 16 november 1992, J.T.T. 1993, 230, noot;
Cass. 14 november 1994, J.T.T. 1995, 351, noot C. WANTIEZ en B. NYSSEN;
Cass. 3 februari 2003, J.T.T. 2003, 262.
Cass. 6 november 1989, R.W. 1989-90, 885, met conclusie van procureur-generaal H. LENAERTS.
Cass. 24 oktober 2005, J.T.T. 2006, 183, noot D. VOTQUENNE.
Cass. 4 februari 2002, Soc. Kron. 2002, 319;
Cass. 5 oktober 2009, J.T.T. 2009, 451. Zie ook: D. VAN STRIJTHEM en S. CLAESSENS, o.c., R.A.B.G. 2010, 118-119.
Cass. 11 februari 1980, R.W. 1979-80, 2037, met conclusie van advocaat-generaal H. LENAERTS; Cass. 12 oktober 1998, J.T.T. 1999, 79, noot.
Cass. 29 oktober 2007, J.T.T. 2008, 255.
Cass. 9 november 2009, S. 08.0106.F, www.jure.juridat.be, met conclusie van procureur-generaal J.-F. LECLERCQ.
Cass. 5 oktober 2009, J.T.T. 2009, 451.
Cass. 8 oktober 1975, T.S.R. 1975, 480;
Cass. 10 januari 1983, R.W. 1983-84, 1200, met conclusie van advocaat-generaal H. LENAERTS;
Cass. 3 juni 1985, Soc. Kron. 1986, 35, noot H. FUNCK;
Cass. 16 maart 1987, Soc. Kron. 1987, 188;
Cass. 24 september 1990, R.W. 1990-91, 961, noot; Cass. 14 januari 1991, J.T.T. 1991, 176, noot;
Cass. 26 september 1994, R.W. 1994-95, 1027;
Cass. 7 april 2008, J.T.T. 2008, 207, noot M.-L. WANTIEZ; Soc. Kron. 2009, 245, noot V. VANNES
Cass. 15 februari 1973, J.T.T. 1973, 260, noot R.-C. GOFFIN.
Cass. 16 maart 1987, Soc. Kron. 1987, 188.
Cass. 10 oktober 1977, R.W. 1977-78, 2125;
Cass. 30 mei 1968, R.W. 1968-69, 202;
Cass. 19 september 1973, R.W. 1973-74, 2295;
Cass. 4 juni 1975, J.T.T. 1976, 144;
Cass. 3 mei 1982, J.T.T. 1984, 202, noot;
Cass. 6 november 1989, R.W. 1989-90, 885, met conclusie van procureur-generaal H. LENAERTS;
Cass. 6 maart 2000, J.T.T. 2000, 226;
Cass. 14 april 2003, J.T.T. 2003, 357, noot D. VOTQUENNE;
Cass. 26 februari 2007, J.T.T. 2007, 239, noot;
Cass. 5 januari 2009, R.W. 2009-10, 152, met conclusie van advocaat-generaal R. MORTIER en noot K. MORTIER;
Cass. 4 juni 1975, J.T.T. 1976, 144.
Cass. 26 februari 2007, J.T.T. 2007, 239.
Cass. 26 februari 2007, J.T.T. 2007, 239;
Cass. 5 januari 2009, R.W. 2009-10, 152, met conclusie van advocaat-generaal R. MORTIER en noot K. MORTIER.
Arbh. Luik 6 mei 1998, J.T.T. 1999, 156; Arbrb. Charleroi 16 maart 1998, Soc. Kron. 1999, 37.
Arbh. Luik 21 november 1990, J.T.T. 1991, 285;
Arbh. Bergen 17 september 1990, J.T.T. 1990, 409
Arbh. Gent 25 september 1998, T.G.R. 1998, 236.
Arbh. Brussel 9 januari 2009, R.A.B.G. 2009, 954.
Arbrb. Brussel 16 februari 1996, J.T.T. 1996, 243; Arbrb. Brussel 28 juni 2001, J.T.T. 2002, 12.
Arbrb. Gent 10 januari 1994, J.T.T. 1994, 217;
Arbh. Antwerpen 25 oktober 1976, R.W. 1977-78, 111, noot O. VANACHTER; Arbrb. Brussel 6 januari 1992, J.T.T. 1992, 318;
Arbrb. Brussel 10 maart 1998, J.T.T. 1998, 107.
Arbrb. Brussel 10 maart 1998, J.T.T. 1998, 167.
Arbrb. Brussel 6 januari 1992, J.T.T. 1992, 318.

Rechtsleer:

D. VAN STRIJTHEM en S. CLAESSENS, «De bepaling van de opzeggingstermijn vóór de aanvang van de arbeidsovereenkomst: schending van het gelijkheidsbeginsel?» (noot onder GrwH 5 februari 2009, nr. 14/2009), R.A.B.G. 2009, 951-954.
T. CLAEYS, «Opzeggingstermijnen à la carte?», Or. 2008, 65.
T. CLAEYS, «Opzeggingstermijnen: de functie boet aan belang in», Or. 1997, 175;
N. THOELEN, «Anciënniteit en opzeggingstermijnen: over de vlag en de lading», in T. CLAEYS en C. ENGELS (red.), Arbeidsovereenkomstenwet na 30 jaar ... anders bekeken, Brussel, Larcier, 2008, 276.
T. CLAEYS, o.c., in T. CLAEYS en C. ENGELS (red.), Arbeidsovereenkomstenwet na 30 jaar ... anders bekeken, 270. 
T. CLAEYS, «Naissance du droit à une indemnité complémentaire de préavis: inconséquences jurisprudentielles», in S. GILSON (red.), Quelques propos sur la rupture du contrat de travail. Hommage à Pierre Blondiau, in M. WESTRADE en S. GILSON (red.), Perspectives de droit social, Louvain-la-Neuve, Anthemis, 2008
C. BAYART, Discriminatie tegenover differentiatie. Arbeidsverhoudingen na de Discriminatiewet. Arbeidsrecht na de Europese Ras- en Kaderrichtlijn, in W. VAN EECKHOUTTE en O. VANACHTER (red.), Bibliotheek Sociaal Recht, Gent, Larcier, 2004,
M. TAQUET en C. WANTIEZ, «Le caractère forfaitaire des délais et des indemnités de préavis», J.T.T. 1984, 405;
L. DEAR en O. DEPRINCE, «Incidence du comportement de l‘employé sur l‘appréciation du délai de préavis convenable», Ors. 2007, afl. 4, 23-24. 
H. LENAERTS, conclusie voor Cass. 10 januari 1983, R.W. 1983-84, 1200.
K. SALOMEZ, De rechtspositie van de ontslagmacht naar Belgisch arbeidsrecht, in ICA Bijzondere reeks, Brugge, die Keure, 2004
C. WANTIEZ, «Le caractère forfaitaire de l‘indemnité de préavis. La portée de l‘interruption de la prescription» (noot onder Cass. 7 mei 2001), J.T.T. 2001, 411-412.
P. SMEDTS, «Opzeggingsvergoeding en variabel loon», in T. CLAEYS en C. ENGELS (red.), Arbeidsovereenkomstenwet na 30 jaar ... anders bekeken, Brussel, Larcier, 2008, 215-222.
H. LENAERTS, conclusie voor Cass. 3 april 1978, R.W. 1977-78, 2447.
K. HERMANS en B. LIEVENS, «Bespreking van recente rechtspraak inzake opzeggingsvergoeding en enkele aanverwante problemen», Or. 2004, 63-71;
C. DELMARCELLE, «Options sur actions: questions pratiques», Ors. 2009, 22-28.
J.-F. LECLERCQ conclusie voor Cass. 9 november 2009, S. 08.0106.F
M. RIGAUX en B. MERGITS, «Het dwingend karakter van artikel 15, § 2 van de gecoördineerde bediendenwetten», R.W. 1983- 84, 1169-1184;
C. WANTIEZ, «La jurisprudence de la Cour de cassation et le droit individuel du travail», J.T.T. 2007, (667), 669- 672;
M.-L. WANTIEZ, «Les clauses sur préavis antérieures au congé» (noot onder Cass. 7 april 2008), J.T.T. 2008, 209; V. VANNES, «Le caractère impératif de l‘article 82 § 3: le retour à la raison? Commentaire de l‘arrêt rendu par la Cour de cassation le 7 avril 2008» (noot onder Cass. 7 april 2008), Soc. Kron. 2009, 241.
P. DE KOSTER, «Het Hof van Cassatie mengt zich in het debat rond «aanvaardbare» ontslagvergoedingen», J.T.T. 2008, 329-332.
N. THOELEN, «Ontslagmacht aan banden: conventionele vastheid van betrekking. Recente ontwikkelingen van bedongen werkzekerheid», J.T.T. 2006, 150-151
C. WANTIEZ, «Les conventions sur préavis dans l‘article 82, § 5, de la loi du 3 juillet 1978 relative aux contrats de travail», J.T.T. 2006,
I. PLETS, «Beëindiging van de arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd vóór het begin van de uitvoering van de arbeidsovereenkomst en tijdens de opzeggingstermijn», T.S.R. 1998, 543- 602.
D. VOTQUENNE, «Het recht op de aanvullende opzeggingsvergoeding: het einde van een betwisting» (noot onder Cass. 14 april 2003), J.T.T. 2003, 360.
M. JAMOULLE, Le contrat de travail, II, Luik, Faculté de Droit, d‘Economie et de Sciences sociales, 1986, p. 293-296, nrs. 258-259;
D. VOTQUENNE, «Ontstaan en eisbaarheid van het recht op de aanvullende opzeggingsvergoeding. De rechtspraak van het Hof van Cassatie», J.T.T. 1990, 401-404;
R. MORTIER, conclusie voor Cass. 5 januari 2009, R.W. 2009- 10, 157.
D. VOTQUENNE, «Het recht op de aanvullende opzeggingsvergoeding: de aarzelingen van het Hof van Cassatie», J.T.T. 2009, 227; 
S. STIJNS, «De beëindiging van verbintenissen: recente evoluties inzake betaling, nietigheid, ontbindende voorwaarde en verval», in S. STIJNS, I. SAMOY en A. DE BOECK (red.), Verbintenissenrecht, in Themis Cahier, nr. 56, Brugge, die Keure, 2010, 54 et seq.;
T. DE LOOR, «Het verval als wijze van beëindiging van een rechtshandeling ten gevolge van het wegvallen van voorwerp of oorzaak», R.W. 1995- 96, 761-762