Zijn vennootschapsmandatrissen onderworpen aan de sociale zekerheid.

Het sociaal statuut der zelfstandigen voorziet voor de vennootschapsmandatarissen twee onweerlegbare vermoedens van onderwerping:

• de eerste gebaseerd op de benoeming tot mandataris in een in België gevestigde vennootschap (art. 3, 1, vierde lid, van het KB nr. 38 van 27 juli 1976). Bij arrest van 3 november 2004 door het Grondwettelijk Hof werd dit vermoeden gedeeltelijk vernietigd
• de tweede gebaseerd op de uitoefening van een mandaat in een vereniging of vennootschap (art. 2 van het KB van 19 december 1967 houdende algemeen reglement). Dit tweede vermoeden werd onderuitgehaald door de rechtspraak.

In deze mercuriale worden de motieven voor en de gevolgen van deze vernietigingen besproken, wordt de wetgever uitgenodigd een einde te maken aan de interpretatiemoeilijkheden die een gevolg zijn van deze vernietigingen en wordt een oplossing aangereikt.

De mercuriale concludeert dat personen die in België gedomicilieerd zijn en die benoemd zijn in een vennootschap die aan de Belgische vennootschapsbelasting onderworpen is, dit vermoeden mogen weerleggen door bijvoorbeeld te bewijzen dat zij geen beroepsactiviteit als zelfstandige uitoefenen of dat zij ontslag hebben genomen als mandataris. Wanneer een persoon woonachtig is in het buitenland en benoemd is in een Belgische vennootschap, kan of mag hij het wettelijk vermoeden niet weerleggen.

Verder wordt na heel wat overwegingen tot het besluit gekomen dat voormelde vermoedens toch weerlegbaar zijn. Dit zou kunnen blijken uit het onbezoldigd karakter van het mandaat uit de statuten en door de fomel beslissing van het bevoegde orgaan het mandaat niet te vergoeden.