De auteur bespreekt het belang van het Romeins recht in de diverse rechtstelsels vanaf de val van het West Romeinse rijk. het verlies van de kennis van de digesten.

Vervolgens gaat hij in op de wedergeboorte van het Romeinns recht met de glosaatoren, de commentatoren of Bartolisten, het corpus iuris civilis  als steengroeve, de perceptie van eenheid in het juridisch denken in Europa hierdoor veroorzaakt en het ius commune dat misschien niet zo eenduidig op de zelfde plaatsen gold.

De auteur heet de code Napoleon een niet geslaagde poging om het recht in leesbare taal te schrijven voor elke burger om dan een sprong te maken naar de Duitse codificaties van de 19° Eeuw met de pandektisten die opnieuw in de steengroeve van het Corpus iuris civilis doeken, middels rechtsdogmatiek hetgeen uitmonde in het Duitse burgerlijk wetboek met grote invloed van het Romeins recht in 1900.

Na een wandeling en toelichting over de neo-pandektisten, de historisten, de romanisten en de romantici, legt hij de verdienste van het Romeins recht tot op de dag van vandaag uit, zelfs in nieuwe regelgeving en wordt het belang van de rechtsvergelijking onderstreept als basis van juridisch denken.