Het zogenoemde standstill-principe.
Dat principe betekent in eenvoudige taal dat de overheid sociale bescherming niet zomaar mag verminderen. Als nieuwe regels ervoor zorgen dat mensen duidelijk minder bescherming krijgen dan vroeger, dan is dat alleen toegestaan als de overheid daarvoor een sterke reden heeft die te maken heeft met het algemeen belang.
Om te beoordelen of er sprake is van zo’n achteruitgang, moet men niet kijken naar één individueel dossier, maar naar de regels zelf. De vraag is of de nieuwe regelgeving het beschermingsniveau merkbaar verlaagt tegenover de oude regelgeving.
In deze zaak stelt de Raad vast dat de betrokken personen door de nieuwe regeling vaak duizenden euro’s minder budget krijgen. Dat is volgens de Raad een belangrijke vermindering van bescherming.
Als zo’n grote vermindering wordt ingevoerd, moet de overheid dat goed kunnen uitleggen. De Vlaamse regering zei dat dit nodig was om wachtenden gelijk te behandelen, om de budgetten beter te laten aansluiten bij de zorgnood en om mensen sneller hun budget te kunnen geven. Maar de Raad oordeelt dat die uitleg onvoldoende is onderbouwd. In de officiële dossierstukken wordt niet duidelijk aangetoond dat de maatregel echt die doelen bereikt.
Daarom benadrukt de Raad opnieuw het belang van een goede en concrete motivering. Wie sociale rechten vermindert, moet kunnen bewijzen waarom dat noodzakelijk is. Zonder die stevige uitleg kan zo’n achteruitgang niet worden verantwoord.
Share
