Een van de meest onderschatte uitgangspunten is dat inbreng van giften geen automatisch gevolg is van het bestaan van een gift. Inbreng is wettelijk verankerd, maar zij wordt in de vereffening-verdeling in de praktijk geactiveerd door een aanspraak van een inbrenggerechtigde deelgenoot.
Wie inbreng wil, treedt op als schuldeiser binnen de vereffening-verdeling. Dat impliceert dat men de inbreng moet opeisen, al is de vormvereiste vaak beperkt. De kern is dat de andere partij en de notaris-vereffenaar tijdig moeten weten welke inbrengen worden gevraagd, opdat de boedelvorming en de berekeningen daarop kunnen worden afgestemd.
Share