De vraag rijst of de koper zich nog kan beroepen op niet-conformiteit nadat hij de geleverde zaak aanvaard heeft. Traditioneel werd aangenomen dat aanvaarding gelijkstaat met bevestiging van de conformiteit, zodat de koper achteraf geen beroep meer kan doen op niet-conforme levering. Toch is deze visie te absoluut gebleken.
Een deel van de rechtsleer en rechtspraak erkent dat verborgen non-conformiteit mogelijk is. Het gaat om gevallen waarin de koper de afwijking bij de levering niet kon vaststellen, maar die later aan het licht komt. De aanvaarding sluit dan niet uit dat de koper alsnog een vordering instelt, op voorwaarde dat hij dit doet binnen een redelijke termijn na ontdekking.
Concrete voorbeelden uit de rechtspraak illustreren dit. Een koper bestelde meubels in een bepaalde stof en kleur, maar ontdekte pas bij montage dat de bekleding een ander type betrof. In een andere zaak bleken geleverde kozijnen niet de juiste afmetingen te hebben, wat pas merkbaar werd bij de plaatsing. De rechter oordeelde dat de koper in dergelijke gevallen terecht een beroep kon doen op verborgen non-conformiteit, ondanks eerdere aanvaarding van de levering.
Het verschil met verborgen gebreken blijft behouden. Bij non-conformiteit gaat het om een objectieve afwijking van wat overeengekomen was: het geleverde stemt niet overeen met het contract. Bij verborgen gebreken gaat het om een gebrek dat de waarde of bruikbaarheid aantast, hoewel het juiste goed werd geleverd.
De koper die zich op verborgen non-conformiteit beroept, moet wel tijdig protesteren. Een stilzitten kan worden uitgelegd als een stilzwijgende aanvaarding, waardoor zijn vordering vervalt. Rechters leggen daarom de nadruk op een kort en alert optreden van de koper na ontdekking.
Verborgen non-conformiteit toont aan dat aanvaarding geen absoluut schild biedt voor de verkoper. De koper behoudt bescherming wanneer de niet-overeenstemming pas na levering zichtbaar wordt, mits hij snel en duidelijk reageert.